نفیر ققنوس

ای آتش سودای تو خون کرده جگرها               بر باد شده در سر سودای تو سرها

در گلشن امید به شاخ شجر من                    گلها نشکفند    و برآمد  نه ثمرها

ای در سر عشاق ز شور تو شغب‌ها                وی در دل زهاد ز سوز تو اثرها

آلوده به خونابهٔ هجر تو روان‌ها                       پالوده ز اندیشهٔ وصل تو جگرها

وی مهرهٔ امید مرا زخم زمانه                         در ششدر عشق تو فرو بسته گذرها

کردم خطر و بر سر کوی تو گذشتم                 بسیار کند عاشق ازین گونه خطرها

خاقانی از آنگه که خبر یافت ز عشقت             ز بیخبری او به جهان رفت خبرها